Bevallen via een Keizersnede
Latijnsenaam sectio caesarea
Soms kan een vrouw niet op een natuurlijke wijze bevallen. Een aantal redenen om via de keizersnede te bevallen kunnen zijn:
- Vrouw is al geruime tijd overtijd, en weeënopwekkers helpen niet
- De conditie van de moeder of kind gaat achteruit
- De baby ligt in een stuit of dwarsligging ligt
- De vrouw al geruime tijd aan het persen is, maar de baby niet indaalt
- Als de vrouw om een medische reden al eerder een keizersnede heeft gehad
- De vrouw te smalle bekken heeft
Bij een keizersnede bevalt de vrouw niet via de vagina, maar via een incisie op haar buik, waarbij de gynaecoloog de baby via de buik geboren laat worden. Een keizersnede vindt altijd plaats onder leiding van een gynaecoloog. Een keizersnede duurd ongeveer 45 minuten. Tegenwoordig wordt de snede als er geen haast is geboden op de bikinilijn gemaakt, waardoor deze nadien het minst zichtbaar is.
De manier van verdoven kan verschillend zijn:
- Plaatselijk doormiddel van een ruggenprik. De vrouw is alleen vanaf haar middenlijf verdoofd, en maakt alles bewust mee. Bij deze manier mag de partner ook vaak bij de keizersnede zijn. De vrouw kan dan ook direct naar de geboorte haar kind zien. Al zal de baby voor de zekerheid wel even de couveuse in moeten.
- Algehele narcose. De vrouw is helemaal verdoofd, en maakt de keizersnede niet bewust mee. In veel gevallen mag ook niet de partner bij de keizersnede zijn. Voor algehele narcose wordt vaak gekozen als er spoed is bij de bevalling.
Sommige vrouwen hebben na de keizersnede het gevoel gefaald te hebben, omdat ze niet zelf hebben kunnen bevallen. Sommige vrouwen die onder gehele narcose zijn bevallen vinden het soms ook moeilijk direct hun kind te erkennen, doordat ze de geboorte niet bewust hebben meegemaakt.
Bij een gewone keizersnede wordt de incisie gemaakt op de bikinilijn van de vrouw, dit houdt in op de plooi onder de buik, boven het schaambeen. Het litteken dat hieruit ontstaat geneest zo dat het verloop van tijd niet echt meer te zien is. In sommige gevallen moet omdat het kind bijvoorbeeld overdwars ligt een incisie gemaakt worden van de navel naar het schaambeen toe. Dit litteken is later natuurlijk nog duidelijk te zien. In heel zeldzame gevallen moet een T-incisie worden gedaan, dit is een incisie over dwars en naar beneden, dit komt heel weinig voor, en wordt alleen in noodgevallen gedaan.
Het verhaal dat de naam keizersnede afkomstig zou zijn omdat Julius Ceasar op deze wijze is geboren is niet waar. De naam is waarschijnlijk afkomstig van het latijnse woord, seasare, dat snijden betekend in het latijn. De eerste vermelding van een keizersnede van een vrouw die de bevalling ook heeft overleefd komt uit Zwitserland uit het jaar 1500. Jacob Nufer, een varkenscastreerder zou zelf de operatie op zijn vrouw hebben uitgevoerd toen deze een langdurige baringsnood had. De vrouw herstelde, en kreeg hierna zelfs nog 5 kinderen.
