8 weken geleden ben ik bevallen van een prachtige, gezonde dochter. De eerste weken deed ze het uitstekend. Na 3 weken werdt ze onrustiger en na 6 weken werdt het helemaal erg. Ze is toen erg ziek geweest(RS virus). Vanaf het begin wil ze al veel bij mama zijn en drinken, maar nu is het helemaal erg.
Ze wil dus constant in mijn armen zijn en drinken/sabbelen aan de borst, slaapt niet in haar eigen bedje. Ook s'nachts dus slaapt ze bovenop me af en aan aan de borst hangend. Heel soms slaapt ze overdag even in de schommel. Ik probeer haar vaak weg te leggen in haar eigen bedje maar dan gaat ze gelijk huilen. "s avonds slaapt ze wel vaak een paar uur in haar eigen bedje na aan de borst in slaap gevallen te zijn, maar daarna dus niet meer. Ik kom dus nergens meer aan toe.
Nog wat dingetjes;
Ze hikt veel en hard
Ze is erg winderig en huilt daar soms even hard bij.
Ze huilt ook in haar slaap
Ze wil continu drinken aan de borst of sabbelen, maar gaat dan soms ook huilen. Als ik haar dan van de borst afhaal is het ook niet goed en leg ik haar dus maar weer terug. In het begin na de tsr spuit de melk eruit en verslikt ze zich soms. Dit had ik bij m'n oudste ook en ben toen gaan blokvoeden. Nu ook weer geprobeerd. Tegelijkertijd heb ik het idee dat er op een gegeven moment niet veel meer uit komt en ze daar weer gefrustreerd van raakt.
Enorme zuigbehoefte, maar alleen de borst is goed genoeg. Dus geen speen of pink.
Nu heb ik ook nog een peuter hier rondlopen en dat maakt het allemaal erg lastig. Het lukt me niet goed voor haar te zorgen, omdat de baby constant mijn aandacht nodig heeft.
Wat moet ik doen? Onze oudste was ook een huilbaby en ik ben zo bang dat dit weer zo is. Bij haar werdt het met 6 maanden pas iets minder en na een jaar pas echt weer een beetje leefbaar. Maar ik denk niet dat ik dat weer zo lang ga trekken, vooral niet met nog een peuter erbij. Ik vind het ook zo zielig voor mijn oudste, heb echt het gevoel dat ik tekort schiet naar haar toe. En ook naar de baby.
Dank!
zoals ik het lees herken ik dit van mijn eigen,ik gaf alleen geen borstvoeding jayden was ook niet rustig te krijgen , eerst ging het goed in zijn bed maar na zijn laaste fles werd het een drama, hij heeft reflux na 6 weken moesten zijn heupjes gecontroleerd worden en heb mij verhaal bij de kinderarts neergelegd.
ze zei gelijk zijn bedje omhoog aan 1 kant en krijg nu medicijnen nexium sinds die dag hebben wij een lieve baby, en daarbij ook zijn broertje krijgt weer meer aandacht want die was doordat hij minder aandacht kreeg niet echt makelijk.
probeer ff eeen dagje voor jouw en je peuter te nemen .
blijf er niet mee lopen hoor.
heel veel suc 6
er moet iets aan de hand zijn anders doet je baby niet zo!
laat je baby nakijken bij de huisarts
ik heb ook zo gelopen met 2 kids ernaast
toen dex 3 weken was zat hij aan de zantac en met 6 weken aan de pepti....het mama kleef aan, is het nooit beter gekomen pas na de 5 maand ongeveer...dex wilde vanaf 4 weken niet meer bij iemand anders, nu gaat het goed zolang hij mij ziet hij is nu 7 maanden. overdag slaapt hij nog steeds bij me snachts wel in eigen bed.
ik geniet wel van hem want deze babytijd krijg ik niet meer terug hij is nu vrolijk en daar doe ik het voor
ik heb nog twee zoons van 5 en 7 en die krijgen ook iets minder aandacht....maar ze lijden er niet onder ze willen er zelfs nog een broertje bij
mooi niet dus
ik zal blij zijn als hij wat ouder is heb ik ook weer mijn handen meer vrij maar het is nu niet anders
succes
Heb je een draagdoek? Zo nee, gelijk één bestellen! (een geweven of een bondolino oid) Ik heb precies hetzelfde aan de hand gehad, 2 huilbaby's vlak na elkaar en het voelde serieus als de hel. Zonder draagdoek zou ik het neit overleefd hebben. En dit klinkt misschien overdreven wanhopig voor mensen die niet in zo'n situatie hebben gezeten maar zo voelde het op dat moment wel.
Ik ben gaan dragen, het gaf mijn zoon verlichting want goede houding en rechtop en hij kreeg meer slaap (en ik hoorde steeds baby's huilen die er niet waren, zo moest ik eraan wennen dat hij gewoon sliep). Al snel ben ik ook gaan rugdragen en kon ik ook weer gewoon mijn oudste zoontje verzorgen en met hem spelen.
Sterkte meid, het is zwaar!
Als je meer info wilt over draagdoeken kun je eens googlen op 'dragen en voeden'.
Dank jullie voor de reacties!
Ben bij de arts geweest en volgens haar waren het wat krampjes maar Verder niets ernstigs. Laten huilen was haar advise, maar daar vind ik haar te jong voor.
Draagdoek heb ik! Straks als ik kan rugdragen zal dat inderdaad wel Fijn zijn.
Voor onze dochter vind ik het allemaal erg sneu en de baby moet soms ook even huilen, omdat ik met haar grote zus bezig ben. Dan voel ik me weer zo tekortschieten. Pff...
Nu ga ik maar slapen( met baby op m 'n arm), want ik Ben doodop.