Hallo allemaal,
Ik schrijf al een poosje niet meer zo fanatiek mee vanwege werk maar heb nu toch echt een dingetje wat ik graag wil delen en waar ik een andere kijk op zou willen.
Even heel kort samengevat ben ik nu ruim 2 jaar gestopt met anticonceptie omdat er een kinderwens ligt.
Ik heb nooit eerder aan de bel getrokken omdat ik 130 kilo woog.
Nu weeg ik 82 kilo en heb het even afgewacht omdat ik hoop had dat een zwangerschap nu wel spontaan zou kunnen komen.
Wat dus niet het geval is.
Dus naar de huisart, doorverwijzing naar fertiliteit.
Gisteren komen we daar en word er gezegd nou als je zo zwaar geweest ben dan moet je toch echt nog even wachten voordat je gestabiliseerd bent.
Voor elke BMI punt teveel moet je een jaar bij je leeftijd optellen, in mijn geval dus 12 jaar extra en dat maakt me 42 dan.
Vrouwen van 42 worden moeilijk(er) zwanger.
Mijn gewicht is nu sinds juni sterk aan het verminderen maar ik moet het toch zeker nog een half jaar uitzitten voordat ze zich zorgen maakt.
Wel is gisteren een eitje gemeten van 11mm en mag ik vrijdag terug om te kijken hoe dat zich vordert.
Maar ik wil eigenlijk dolgraag nu geholpen worden.
Er is gekeken naar endiometrose ( schrijf ik vast niet goed ) en dergelijke maar alles zag er keurig uit.
Mijn menstruaties zijn heel erg vervelend en daar wil ik na een zwangerschap zsm van af.
Nu krijg ik een pilletje om die menstruaties makkelijker te maken.
Zoals ik al zei nu moet ik vrijdag terug maar ik wil eigenlijk wel zeggen dat ik het vervelend vind dat ze mensen met overgewicht niet willen helpen maar ook mensen die tot voor kort overgewicht gehad hebben niet willen helpen.
Ik heb heel veel gedaan om dat kwijt te raken ivm mijn kinderwens en nu hoor ik dit.
Was een beetje een domper.
Wat vinden jullie???
Nou meid, ik vind dat je het heel erg knap hebt gedaan. Je hebt helemaal je eigen verantwoordelijkheid genomen en bent zo'n 50 kg kwijt geraakt! Heeel erg knap van je!
Je hebt heel goed vooruitgedacht destijds, en bent aan de slag gegaan met de feedback die je destijds zou hebben gekregen als je wel aan de bel zou hebben getrokken, lang niet iedereen denkt zo ver vooruit en houdt zichzelf die spiegel voor.
Heel jammer dat je consult op een teleurstelling is uitgelopen. Ik weet niet precies hoe het medisch in elkaar steekt, maar ik kan me hun redenering toch wel voorstellen. Toch hadden ze jbeter hun best kunnen doen om jou met een goed gevoel van het consult weg te laten gaan. Je had een hoop veren verdiend, aanmoeidiging en een hart onder de riem.
Ze hebben gekeken naar endomitriose en je een pil gegeven om je van je moeilijke menstruaties af te helpen. Daarnaast ben je nu misschien gerustgesteld dat ze niks hebben kunnen vinden?
Hopelijk kun je de domper een beetje van je af zetten en het komende half jaar goede moed houden!
(Dit van iemand die zelf ook zonder aanwijsbare reden al 2 jaar onvruchtbaar is, met ook bijna 80 kilo aan de haak (maar wel al jaren stabiel), en ook al bijna een half jaar in de wacht staat...)
Ik duim voor je!
Hoi Wentel,
Ontzettend bedankt voor je reactie.
De dame in het ziekenhuis was niet negatief, zo kwam ze helemaal niet over.
Mijn verwachtingen lagen alleen zo anders.
Daardoor is de domper zo groot.
Ik wil zo graag nu geholpen worden.
Nou eigenlijk wil ik gewoon morgen zwanger zijn ;)
Wij hebben al een kindje en daarom zegt ze ook dat ze zich niet zo'n zorgen maakt dat het niet zou lukken.
En bij mij ziet alles er nu goed uit en moeten we het nog maar even verder proberen.
Je woorden doen me wel goed Wentel.
Het moet gewoon lukken, maar ik had gewoon verwacht dat ze me gingen helpen en dat ik dit jaar wel een zwangerschap zou doorlopen.
Of in het mooiste geval zelfs een bevalling maar dan moet alles wel heel goed meezitten.
wat super knap van je zeg om zoveel af te vallen. Petje af.
Ik weet wel dat er vaak wachttijden zitten om geholpen te kunnen worden. Soms wel 3 maande oid. Maar je mag vrijdag nu terug komen en dan gaan ze nog eens kijken of het eitje gegroeid is? Dan word je toch al een beetje geholpen? Als het eitje dan vrijdag goed gegroeid is zouden ze kunnen inschatten wanneer je eisprong is. Kun je een beetje gericht vrijen, met misschien wel heeeeele leuke gevolgen
Wat zou je willen dat er zou gaan gebeuren? Heb je zelf al een schemaatje bijgehouden van wanneer je ongesteld wordt, wat je cyclus is en wanneer je evt. je eisprong hebt. MIsschien denk je wel dat je op een bepaald tijdstip je eisprong hebt, maar dat het bijvoorbeeld altijd een paar dagen later is.
Succes in ieder geval
Ik heb heel 2011 bij gehouden wanneer wat gebeurd is.
Bovendien heb ik eind 2011 3 maanden lang ovulatietesten gebruikt en heb ik nooit een eisprong kunnen vinden.
Dit vond de dame niet zo gek want die testen zijn gewoon niet goed gaf ze aan.
Ik weet gewoon niet welke dag ik precies gemeenschap moet hebben om het beste resultaat te krijgen.
Het word er ook niet echt leuker op om 2 jaar lang in je hoofd te hebben dat het moet!
Vandaar dat ik er nu ook wel van baal.
Ik had verwacht/gehoopt dat zij met mij meer inzicht zouden kunnen krijgen in mijn cyclus en daar meer advies in zouden kunnen geven.
Nu is het eigenlijk nog heel open.
Maar misschien veranderd dat vrijdag wel.
Bovendien zat ik later met de vraag.
In de vruchtbare periode moet je zo rond de 3 tot 4 keer gemeenschap hebben.
Volgens mij duurt die periode maar 3 tot 4 dagen.
En geadviseerd word ( her en der op het net ) dat elke dag vrijen ook niet goed is.
Wat moet ik daar nou weer mee???
( word een beetje moedeloos )
Heho,
klinkt alsof we wel vergelijkbaar zijn. Wij hebben ook een dochter van 41/2 jaar. Geeft op zich wel vertrouwen 'we hebben het al eens gedaan, het zou nu ook moeten kunnen', maar het maakt het niet minder frustrerend om steeds maar niet zwanger te zijn. Elke keer die menstruatie weer... ik had het dit weekend alweer!
Maar laten we de moed hoog houden. Jij bent zoveel kilo kwijt geraakt, ik ben onlangs toch maar gestopt met borstvoeden (menstruatie was heel, heel licht, lijkt nu iets aan te dikken, misschien was dat het bij mij toch...). Ik duim voor je!
Wij gaan gewoon weer ons best doen hier en nou laat ik dan ook maar positief blijven.
Ik ben schoon en goed gekeurd en mijn man heeft al eens bewezen dat het oke zou moeten zijn.
We staan nu in het systeem bij de fertiliteit en het balletje is gaan rollen.
Nu even flink even aan het werk ;) en hopen dat er vlot wat moois uitkomt.
klopt hoor, ik heb ook die ovutesten gebruikt en soms volledig mijn eisprong gemist. dit wist ik dan weer omdat ik ook echo's kreeg en dan was het eitje weg. Goed dat je al een tijdje in kaart hebt gebracht hoe je cyclus verloopt, dan kunnen ze daar niet meer over beginnen.
Gemiddeld groeit een follikel 2mm per dag en springt zo rond 20mm. Dus theoretisch zou je dit weekend je eisprong moeten hebben, in de praktijk kan het natuurlijk wel anders zijn. Schrijf al je vragen op die je te binnen schieten, dan kun je die meteen vrijdag stellen. En geef ook je verwachtingen vd fertiliteits afdeling. Geef aan dat je geen 6 maanden wilt wachten, dat je al zoveel af bent gevallen. Je hoeft niet altijd alles te accepteren wat een arts voorstelt hoor. Misschien kun je ook bloed laten prikken, aan de hand daarvan kunnen ze je hormoonwaardes rond je eisprong in de gate houden (moet dan wel om de paar dagen). Ik zelf heb tarwekiemoliecapsules geslikt en die werkten prima bij mij. Menstruatie werd stuk regelmatiger.
Ben je wel regelmatig in je cyclus? Dan kun je 'terugrekenen'. Bijvoorbeeld wordt je altijd ongesteld op dag 28, dan ovuleer j e 14 dagen eerder, op dag 14.
Als ik het goed heb dan zou dit dag 12 zijn.
Met een eitje/blaasje of hoe noem je dat ook alweer van 11mm op dag 11.
Ik heb me eigenlijk nooit verdiepd in hoe groot die dingen moeten zijn en worden.
Nu zit ik er zelf in en moet ik weer schakelen en bedenken hoe ik dat ook alweer moet gaan doen.
Maar misschien met de juiste handvatten vanuit het ziekenhuis moet ik misschien meer een beeld krijgen van welke dag mijn eisprong zou vallen.
Vrijdag gaan ze weer meten.
Wat ik mij ook afvraag is waarom krijgen mensen Clomid enzo?
Wat heeft dat als doel?
Vanmorgen weer geweest en mijn eitje was nu 15 mm.
De arts zei dat er dan maandag of dinsdag toch echt een eisprong aan zat te komen.
Ik heb gevraagd hoe het zit met dagelijks vrijen en of dat echt de kwaliteit van het zaad vermindert.
Dit was niet erg gaf ze aan, het kon rustig elke dag.
Als we zeker maar tot dinsdag 3x ons best doen ;)
Verder heb ik pilletje meegekregen om de menstruaties wat minder pijnlijk te maken.
Daar ben ik op zich al heel erg blij mee!
Vervelende van die pilletjes is dat ik ze zo nodig mag nemen bij ernstig pijnklachten en erg bloedverlies.
Nu heb ik dat 1 hele dag in de maand en loop ik die ene dag helemaal leeg ( dat is dan ook handig voor mij om te weten dat dat mijn 1ste dag van mijn cyclus is en niet de dagen er voor met donnkerbruin bloedverlies ).
Afgelopen keer dat ik die doorbraakbloeding had was ik daarna klaar.
Dus dan kan ik die pillen innemen maar dan is het al weer over.
Maar goed, we gaan het ervaren wat dat betreft.
Verder heb ik nog gevraagd hoe lang het moet duren voordat ik weer aan de bel mag trekken.
Zij gaf ook duidelijk aan dat het wat haar betreft nu al kan maar omdat mij man nog niet mee wil werken zij ook niets kan.
Maar haar advies was ook om te proberen tot december 2012.
Ik gaf aan dat ik dat echt niet zag zitten en dat ik wel 3 maanden wil proberen met de dingen die ik nu heb meegekregen en de hoop die ik nu heb.
Het zit immers goed bij mij.
Nu maar hopen dat mijn man ook wel helpen want ik wil echt heel erg graag.
En hij doet ook echt wel zijn best hoor, maar als het niet lukt waar ligt dan het probleem?????