Hallo Natalya

ik wil je even heel veel suc6 wensen met de behandeling...

ik zelf heb ook ivf gedaan

heb zelf 6 in mijn eigencyclus gedaan waar van ik 6 puncties heb gehad en 5 terug plaatsingen en helaas zijn die op niks uitgelopen.

daarna heb ik volledigge ivf gedaan en dat was in 1 keer raak....ben nu 19 weken zwanger

ik zelf zag de eerste keer er ook zo tegen op omdat ik allemaal verhalen heb gehoord en gelezen waar van je denkt o jee waar ben ik aan begonnen.

ik heb toen een vrouw ontmoet via een site en zei heeft me zo gekalmeerd en gezegt dat het best mee valt ik vergeet nooit weer dat ze zei suc6 morgen en hoor graag van je hoe het is gegaan nou heb haar meteen een berichtje gestuurd toen ik thuis was en gezegt dat het mij 10^% is mee gevallen.

nu is het bij iedereen anders maar ga niet teveel op alle verhalen af iedereen ervaart het anders.....

hoop voor jou dat het ook mee valt .....

niet overal teveel bij nadenken en het gewoon over je heen laten komen.......

suc6

Ik heb zelf geen ervaringen met ivf, maar wil je gewoon even veel succes wensen.

En wat wondertjes betreft: zijn het niet allemaal wondertjes? want vind het behoorlijk bijzonder dat er op zo'n manier toch nog een zwangerschap tot stand gebracht kan worden..

@Paandach: wat is het verschil tussen een volledige ivf behandeling, en eentje waarbij er een terugplaatsing is? Ik vroeg me dit af, niet wetende dat er nog verschil tussen verschillende ivf behandelingen zit..

Heel herkenbaar hoor!

Doodsbang was ik, voor met name de punctie. Allerlei horor verhalen gelezen en gewoon het hele idee van de punctie vond ik zo eng.

Maar als ik iets heb geleerd van mijn 2 IVF pogingen is dat je niet vooruit moet gaan kijken. Richt je op de stap waar je nu in zit...eitjes kweken. Zodra dit is gelukt ( want daar draait het bij het IVF gewoon om, elk stapje moet gelukt zijn voor de volgende stap gezet kan worden en helaas gaat er wel eens een stap mis), daarna je pas richten op de volgende stap.

De eerste punctie was ik zo ontzettend bang en door de pijn behoorlijk in paniek geraakt. Ik had een infuusje met pijnbestrijding maar dat nam helaas niet alle pijn weg. Blijkbaar was ik zo hysterisch dat het de arts was bijgebleven en hij er een notitie van had gehaamkt haha. Dus bij poging 2 kreeg ik valium mee naar huis die ik de avond ervoor moest innemen. Ook kreeg ik extra paracetamol en het infuusje. Het ging nu ook veel beter omdat ik me rustiger hield.

Dus misschien kan je alvast om iets kalmerends vragen voor de punctie?

Ga ook niet te ver vooruit lopen op de feiten. Er zijn garanties. Het hebben van (veel)  eitjes betekent niet automatisch een terugplaatsing! ( mijn zusje had 16 eitjes maar geen 1 bevruchting...) maar het hebben van heel weinig eitjes betekent ook weer niet dat het geen kans heeft!

Ik vond het hele IVF een geestelijk zware procedure. De angsten het afwachten...de onzekerheden steeds en toen ook nog de teleurstelling.

Maar uiteindelijk hebben we na 6 jaar wel eindelijk een zoontje van nu 6 maanden en ben ik de punctie allang weer vergeten. De pijn verschilt ook per persoon en per behandeling. Het staat los van veel pijn kunnen verdragen, het is gewoon bij iedereen anders. Ontspannen is van groot belang maar dat is niet voor iedereen mogelijk.

Ik wens je heel veel succes toe en dat jullie maar snel ook zwanger mogen zijn!

Als het goed is heb je het nu allemaal achter de rug en hoop ik dat het is meegevallen en dat je een mooie oogst hebt!

Nu is het spannend, wachten of er eitjes bevrucht zijn. Ik vond dit ontzettend zenuwslopend..het wachten op het verlossende telefoontje. Weet nog dat ik zo gespannen zat te wachten dat na het telefoontje dat er een terugplaatsing zal plaatsvinden ik echt even gehuild heb van opluchting!

Sterkte de komende daagjes. Doe het rustig aan en drink veel water! Maar let ook goed op je lichaam!

Hoi, wat fijn dat je het achter de rug hebt en dat je zo veel eitjes had. Ik hoop dat je inmiddels hebt gehoord dat er een terugplaatsing zal plaatsvinden?

Hou je lichaam extra goed in de gaten nu je zoveel eitjes had. Blijf veel drinken en zodra je het idee hebt dat je het benauwd krijgt of dat er gevoelsmatig een band zit onder je borsten dan gelijk even het ziekenhuis bellen.

Fijn spul die bolletjes :-( , ze geven best een rommeltje, maar alles voor een goed doel hoor. Ik heb het de laatste poging zelfs tot 7 weken gebruikt! ( toen ik zwanger was).

Hoop dat je een goed berichtje hebt over de bevruchting!

Wat een fijn nieuws! Wat spannend zeg. Gelukkig is de tp een makkie :-)

En ik vond het zelf een heel gek idee toen we erna naar huis gingen...het idee dat er een bevrucht eitje in je zit. Ik durfde ook een tijd niet te plassen hahaha

Hebben jullie eventueel nog een keuze voor 1 of 2 eitjes. Dat verschilt per ziekenhuis. Wij mochten kiezen en hebben beide keren 2 eitjes laten terugplaatsen. Maar uiteindelijk is er 1 door gaan groeien en hebben we nu een heerlijk zoontje.

Spannend hoor, veel succes!

Tja en dan nu dus de 2 zwaarste weken van het hele proces...wachten wachten en wachten..en hopen..Probeer wat afleiding te vinden, anders kruipen ze om.

Wat goed allemaal. Krijg je binnenkort nog te horen of er ook eitjes ingevroren gaan worden. Altijd fijn om wat eitjes avjter de hand te hebben. Het gaf mij een wat geruster gevoel, het idee dat als het fout zou gaan ik niet gelijk weer die ellendige hormonen en punctie zou hoeven doen.

Maar we gaan er natuurlijk gewoon vanuit dat dit hem wordt. 8 cellig is hardstikke goed. En de bolletjes zorgen ervoor dat dat eitje het heerlijk vind in jouw baarmoeder en vast niet meer weg wilt :-)

Sterkte de komende 2 weken!

Hou het heel goed in de gaten hoor. Als je echt veel last krijgt van je buik ( opzetten en benauwd gevoel) gelijk de hap bellen!!

Ik heb zelf 2 weken met ernstige overstimulatie in het ziekenhuis gelegen en in tegenstelling tot wat men vaak denkt is overstimulatie niet alleen een productie van veel eitjes!!! Het is echt heel gevaarlijk.

Door de punctie zijn er bloedvaatjes kapot gemaakt. Normaal gesproken herstellen deze zich weer vrij snel maar bij overstimulatie dus niet.

Het gevolg is dat het water uit je bloed loopt, je bloed is dus als het ware lek. Je bloed wordt hierdoor gevaarlijk dik en dat kan trombose veroorzaken. Dit is levens gevaarlijk. Verder gaat het vocht zich ophopen in de buik waardoor deze groeit.

Ik heb dit gehad. Mijn buik groeide in een paar dagen tijd 25 cm in omvang ( zo dik was ik niet eens toen ik 9 maanden zwanger was!!). Na een week hebben ze door een punctie 3.5 liter vocht uit mijn buik weggehaald.

Pas na 2 weken bleek mijn bloed zich eindelijk te herstellen en begon ik vocht te verliezen via de natuurlijke weg.

Dit gebeurt vaker dan je denkt en ook als men maar een paar eitjes hebben. Overstimulatie staat los van de hoeveelheid eitjes. Toen ik er lag heb ik nog 3 meiden met overstimulatie zien binnenkomen.

Ik kreeg hier 2 dagen na de tp last van. Hou het dus svp goed in de gaten!

Fijn je weer te horen! Was even bang dat t de verkeerde kant op was gegaan.

Heel goed dat je contact hebt opgenomen met het ziekenhuis en meer bent gaan drinken!

Het is heel herkenbaar allemaal hoor. Vergeet ook niet dat de hormonen nog steeds door je lijf gieren.

Ik vind het al heel knap dat je aan gemeenschap begon :-)  Ik durfde die twee weken helemaal niets hoor. De eerste keer heb ik een paar dagen rust gehouden en toen weer de draad opgepakt. Helaas was het die keer ook niet raak. De tweede keer had ik natuurlijk de pech en moest ik 2 weken in het ziekenhuisbed liggen. Maar toen was het wel raak, ergens heb ik dan toch het idee dat dat niets doen het eitje de kans heeft gegeven zich goed in te nestelen. Ook gebruikte ik de eerste keer geen utrogeston maar pregnyl. Dus ik heb een goed gevoel bij de bolletjes!

Deze twee weken zijn ontzettend zwaar. Voor jullie beiden, maar jij hebt daarbij nog dat je van alles voelt en dat kan weer hoop of juist angst geven. Blijf goed met elkaar praten hoor! En behalve drinken en rust kan je helaas niets anders doen. Lekker vroeg naar bed zodat er sneller weer een dag voorbij is :-)

Wat is de afspraak mbt het testen? Mag je zelf testen of moet je naar het ziekenhuis voor een bloedtest?

Bij mij is er in het ziekenhuis getest aangezien ik daar toch lag, gewoon met urine. Dit is toen precies 2 weken na de punctie gedaan..dus dat zou voor jou dan as vrijdag zijn.

Maar ik weet nog het gemende gevoel. Aan de ene kant heel graag willen testen zodat je zekerheid hebt, maar aan de andere kant niet willen testen omdat je liever de hoop houdt ipv een negatieve test...moeilijk.

Sterkte!

Hoi, hoe gaat het? Hou je het nog een beetje vol? De laatste daagjes.

Hi,

Ja het is wat allemaal he. Gek wordt je van alles wat je voelt en je gedachten die heen en weer slingeren.

Nog een paar daagjes!!

Bij mijn eerste IVF heb ik geen bloedingen gehad tijden de 2 wachtweken. Maar ik werd precies op dag 15 gewoon ongesteld. Een test was niet eens nodig.

Het ziekenhuis waar wij lopen doet geen bloedtesten. Je mag gewoon zelf testen en als die positief is is het positief. Alleen bij twijfel volgt een bloedtest. Toen ik zwanger was van de cryo is er ook geen bloedtest geweest. Helaas ging dat met 7 weken alsnog mis.

Tja en bij de tweede IVF lag ik natuurlijk in het ziekenhuis tijdens de test maar ook toen geen bloedprikken. Ik had toen ik de cryo had gehad echt ontzettende lage rugpijn en toevallig kreeg ik dat ruim een week na de tp de laatste keer ook. Toen dacht ik nog van hmmmm zou t gelukt zijn?? Verder raak ik juist ontzettend verstopt, hele erge last van obstipatie. Maar dat hoor je ook veel.

Als het niet goed gaat dan wordt het pas tijdens de menstruatie afgevoerd. Dus niet nu al of met de smurrie van de bolletjes. Eerder gaat het niet weg.

Ik hoop het ook voor je! Ons kleine mannetje doet het ontzettend goed. HIj is nu 6,5 maand alweer en zo vrolijk. We zijn zo blij met hem. Het heeft even geduurd ( 6 jaar - 12x IUI, 2x IVF, 1x cryo) maar dan heb je ook wat :-)

Hou je taai! Ik duim voor je.

Ja dat zijn altijd moeilijke momenten. In al die jaren dat we bezig waren zijn al onze vrienden al ouders geworden..en sommigen inderdaad al meerdere keren. Tja hoe ontzettend leuk ik het voor hun ook altijd weer vond, natuurlijk dacht ik op een gegeven moment wel "ik dacht het het nu eens onze beurt was!". Maar zo werkt het niet. Kan je nog zo goed je best doen, een goed persoontje zijn...het heeft allemaal totaal geen invloed.

Dus ja, dan is het even groot blijven, feliciteren en blij voor ze zijn, maar daarna even heel erg huilen en schreeuwen dat t zo oneerlijk is ...en dan weer verder :-)

Je hebt helemaal gelijk hoor, je hoeft nog helemaal niets te voelen of te merken! Ik merkte ook echt helemaal niets. Alleen veel last van mijn onderrug en wat menstruatiekrampen. Ach, daarentegen heb ik zo vaak van alles gevoeld, tot misselijk zijn aan toe, terwijl ik toen helemaal niet zwanger was...het zegt allemaal niets.

Slaap lekker, weer een dagje dichter bij de testdag! Ik ga morgen samen met mijn lief een weekendje weg. Dus ik ben even niet op de brabbel, maar zaterdagavond ben ik er weer en kom ik even kijken of je al nieuws heb.

Hallo Natalya,

Even een hart onder de riem. In apil/mei hebben wij onze eerste IVF behandeling ondergaan.

De wachtweken vond ik echt het allerzwaarste van de hele behandeling. Ik heb in de wachweken geen klachten of zwangershapsverschijnselen gehad.. maar op de testdatum 's-avonds toch positief getest.

Komende maandag 40 weken zwanger dus zolang je niet vloeit heb je nog alle kansen.

En de cryo's zijn natuurlijk geweldig, dat hadden wij echt niet.

Sterkte de komende dagen..

Jihoeeeeeeeeeeeeeeeee  Meid wat fantastisch!!!!! Gefeliciteerd!!!

Jeetje wat is dat geweldig zeg, spannend he! Hahaha ik weet nog dat ik dacht van shit nu weer wachten maar dan tot de 12 weken grens...da's wel een stukje langer :-)

Voordeel is wel dat je veel sneller echo's al krijgt. O wat een nieuws zeg!

Wat fijn dat je je zo goed voelt! Hopelijk blijft dat idd zo. Ik heb gelukkig ook niet zo veel last gehad. Ik was wel 's middags vaak wat misselijk maar gelukkig niet tot overgeven aan toe.En heel erg moe was ik. zzzzzzzzzzz

 Oh wat spannend hè om over 3 weekjes de eerste echo te hebben! Weer dagen aftellen hahaha.

Ik weet nog dat ik steeds dacht van pffff nog zo lang wachten...maar achteraf vloog het toch nog snel om allemaal.Wanneer ben je nu uitgerekend? Weet je dat? Begin november ergens?

is je utrogestan ook echt op na vandaag? Anders zou ik gewoon doorgaan tot ze op zijn..ik heb ze tot week 7 gebruikt.