Ik heb destijds zelf niet echt getwijfeld over een 4de kindje. Mijn man echter wel. Dus er zijn nogal wat gesprekken aan vooraf gegaan. Uiteindelijk hebben we zelfs nog voor een 5de en een 6de kindje gekozen.

Wat betreft de opmerkingen uit de omgeving daar moet je gewoon boven staan. Mensen weten altijd wel commentaar te leveren. Min oudste was een jongen, een tweede kindje lijkt voor de omgeving een logisch gevolg. (hoewel het volgens de omgeving wel erg snel was op de eerste).

Ook de tweede werd een jongen. Dus toen ik zwanger was van de derde ging iedereen er vanuit dat we dus 'voor een meisje gingen" . Nou nee niet echt, we gingen voor een kindje. Dus ook de opmerking van 'als het nu weer een jongen wordt ga je dan ook nog voor een vierde ' heb ik naast me neergelegd.

De derde werd een meisje en toen ik zwanger was van de vierde begreep niemand dat meer. We hadden toch al een jongen en een meisje. Dus kreeg ik opmerkingen in de trand van 'meer soorten zijn er niet hoor".

Nu denk ik dat al die opmerkingen ook niet altijd verkeerd bedoeld zijn. Sommige denken waarschijnlijk heel grappig te zijn. Dus ik probeer dan ook maar in dezelfde trand te reageren.

Echt veel practische problemen leverde de 4de niet op. We hebben een groter auto aangeschaft. En omdat de kinderen heel kort op elkaar zijn gekomen had ik ook een fietskar waarin ik 4 kinderen kon vervoeren, inclusief baby in maxi cosi.

Waar ik bij de 4de erg aan moest wennen was het feit dat de oudste net naar school ging en alles ineens op uur en tijd moest. Zeker in combinatie met werk was dat toch meer een georganiseer. Maar ook dat went. 

Echt bang om er alleen voor te komen staan ben ik nooit geweest. Het lijkt me onder alle omdstandigheden verschrikkelijk je partner te moeten missen., met of zonder kinderen. En met kinderen is de zorg natuurlijk groter , zeker de financiele zorg met een wat groter gezin. Maar om je daar bij voorbaat nu zorgen over te maken.

Wat overigens wel grappig is dat mensen zich dus aardig bemoeid hebben met steeds de volgende zwangerschap. Behalve bij de 6de, Schijnbaar had mijn omgeving zich erbij neergelegd dat ik niet voor de standaart 2 kinderen ging. Er zijn toen best veel mensen die heel leuk gereageerd hebben. Met name ouders van vriendjes en vriendinnetjes van de andere kinderen. Komt denk ook dat inmiddels het vooroordeel weg was.

[quote=Ilja24]

Hallo

Wie heeft getwijfeld wel of niet proberen een 4de kindje te krijgen?

_ik,en mn man nog meer.maar ik wil het te graag om me langer druk te maken,en mn man ziet nu na 8 maanden met zn vijfjes zijn ook wel dat we het wel trekken met een 4e.

Wat waren de reaktie's uit de omgeving?

_we zijn nog niet zwanger,maar ik maak geen geheim van mijn wens.mn schoonouders zwijgen angstvallig,mijn familie vind het geweldig,en andere mensen uit de omgeving vragen nu al steeds "hoe druk is dat nou met drie",dus die monden zullen nog wel verder open zakken.

Hoe ging je om met die reakties?

_ik ben met 3 al wat commentaar gewend,ik trek me er niks van aan.er zullen wel weer opmerkingen komen als:"ik moet er niet dan denken",mar dan gaap ik verveeld of zeg dat dat ook niet hoeft.

Hoe heb je praktische dingen opgelost?

_de oudste 2 slapen nu al samen op een heel klein kamertje,terwijl we onlangs een hele grote zolderkamer met 2 bedden hebben gerealiseerd.daar spelen ze nu,maar in de toekomst zouden dat dus 2 slaapkamer(tje)s kunnen zijn en heeft ieder een eigen kamer.en we hebben vorige maand een opel zafira 7 zitter gekocht,dus logistiek geen enkel probleem.meer praktische problemen dan met 3 kinderen voorzie ik niet.

Ben je wel eens angstig de zorg helemaal alleen te moeten doen?

_nee,ik red me wel.maak me alleen wel eens zorgen of mn man t wel alleen zal kunnen.maar ook hij zegt zich wel te redden en we hebben onze zorgen met mijn ouders besproken en zij willen met liefde bijspringen in nood,en willen ook voogd zijn van onze kinderen als er iets met ons gebeurt.

Wij hebben 3 zonen en gaan er vanuit dat nummer 4 ook een jongen wordt. En dat lijkt ons onwijs leuk. Helaas kreeg ik bij nummer 3 al te horen toch nog proberen voor een meisje. Daar kon ik echt kwaad om worden. En toe hij geboren was wat jammer geen meid. Nee niet jammer ik ben blij met mijn kinderen. Ik ben blij dat ze gezond zijn. Ik ben blij met mijn jongens. wie kent dat?

_ikkuh!vreselijk he?na 2 jongens riepen wij al dat we alleen maar jongens zouden krijgen,en dat lijkt ons geweldig.ik zou juist een meisje erbij nu "jammer" vinden.ik heb zelfs diep na moeten denken of ik echt een vierde kindje wilde,of alleen een vierde zoon.het zat al zo in mn hoofd,dat ik mezelf echt even moest wakker schudden dat het ook een meisje kan zijn.maar persé een meisje?nee,absoluut niet voor ons.een oud klasgenoot vroeg me laatst bij het cb letterlijk of ik het niet jammer vond dat de derde weer een jongen was.volgens mij zakte mn mond letterlijk open,en ze schrok toen zelf van haar stomme vraag en begon te hakkelen haha.net goed.

Hoi hoi,

Hier ook een mama van vier. Kids ook dicht op elkaar. De oudste is nu 8 en de jongste drie. Ik vond de overgang van geen kinderen naar 1 kindje de grootste overgang. Maar naar de eerste, verliefd op mijn knulletje, dus al snel volgenden nummer 2, 3 en vier.  Nee er zit geen tweeling bij, maar tussen nummer 1 en 2 wel een miskraam gehad...

Rare reacties genoeg gehad maar die negeerde ik gewoon. Ik ging niet voor een geslacht maar voor een kindje!  Ik ben gelukkig met mijn  vier kids en mijn man ook.

Angst om alleen voor de opvoeding van de kinderen te komen staan heb ik bij vlaagen. Niet dat ik ze niet alleen op kan voeden maar meer om de reden dat mocht er wat gebeuren ik ook een bedrijf er bij moet runnen.

Wij hebben toen nummer drie zich aankondigde wel een andere auto gekocht. Een VW multi van. Kunnen we eventueel nog eens zwanger raken al is die kans erg klein. Is wel erg handig met het boodschappen doen, past meer daan genoeg in.

Laat je niet leiden door angst, want dat is je slechtste raadgever!!

Ik kan wel meepraten over de stomme opmerkingen.

Ik ben mama van 3 kindjes, 3 zonen. We willen heel graag een 4e kindjes. Bij stond dat al vast voor ik kinderen had, ik wil later 4 kindjes. Mijn man wilde er eerst geen toen 1, toen 3 en nu toch ook wel een 4e. Eenmaal zwanger van de vierde bleek dit een bbz. Twijffel bij mijn man die uiteindelijk verdween. Daarna weer een bbz en voor mijn man was het toen klaar. Uiteindelijk was de wens toch wel weer groter voor hem en wilde we weer gaan voor nummer 4 en nu helaas mag het niet ivm mijn schildklier. Maar ik heb het idee dat als die enmaal goed is we er toch weer voorgaan. Ondanks dat mijn man het leeftijdsverschil steeds groter vind worden vind hij het toch ook wel weer leuk.

Wij hebben altijd gezegd als we een 4e willen om maar een meisje te krijgen doen we het niet. Dat gevoel hebben we dus absoluut niet.

De 2e en 3e zijn een tweeling en toen kregen we vaak de opmerking van zou wel leuk zijn he als er een meisje bijt zit. Zeker toen het met 22 weken bijna mis is gegaan heb ik iedereen heel duidelijk gemaakt dat het niet ging om het geslacht maar om dat de kindjes gezond geborgen zouden worden.

Toen de tweeling geboren was kreeg ik zelfs de opmerking oh wat erg ik heb medelijden dat je een tweeling hebt.

Veel mensen vinden het super dat ik 3 jongens heb en ik vind het vooral heerlijk. Ik ben dol op mijn mannen en ook ik denk dat hier alleen maar jongentjes geboren zullen worden. Dat idee voelt heel fijn en ik weet zelfs hoe ik als ik ooit nog zwanger mag worden de jongenskamer in wil richten. Een meisje zo leuk zijn en zeer welkom maar een jongen erbij lijkt me ook helemaal geweldig. Een voorkeur heb ik absoluut niet. En tja de buitenwereld zal inderdaad hun reacties klaar hebben van nu voor een meid zeker. Ik ga me maar vast voorbereiden hoe ik erop ga reageren. Ik wil dan juist iets zeggen dat hun denken oh stomme opmerking....

De omschakeling van 0 naar 1 kinderen was voor mij het grootst. Van een vrij leven ga je ineens naar een leven wat draaid om je kind. Toen de tweeling kwam ging dat zo vreselijk makkelijk. Mensen riepen oh wat zwaar oh wat pittig ik heb dat eerste jaar echt nooit zo ervaren. Heb zelfs 15 maandne lang volledig borstvoeding gegeven.

Een 7 persoonsauto hebben we al en zelfs al een plan mocht de tweeling ooit niet meer op 1 kamer kunnen is al klaar.

Ik denk dat we ons voor het grootste gedeelte wel hebben voorbereid daarop. En verder is het afwachten want het kan altijd anders lopen. mocht er weer een tweeling komen, wat als dit kindje een handicap heeft..... dingen die je wel eens overdenkt maar dat zijn dan dingen die ook wel weer opgelost worden.

Reactie voor Sil-sil; wij zijn al een tijdje op zoek naar een fietskar voor 4 kindjes, waar heeft u deze aangeschaft? Wij hadden eigenlijk de hoop al opgegeven dt dit uberhaupt bestaat, tot we uw bericht tegenkwamen. Wij horen het heel graag, u helpt ons er enorm mee! heel erg bedankt!!!

hoi  ilja

ik heb ook drie prachtige jongens en bij mij was er ook de vraag toen ik  zwanger was van de 3de , jullie hopen zeker nu op 'n meisje? ik had zoiets van wat maakt mij dat nou uit, als het maar gezond is (toch ?!) en uiteindelijk idd een jongen.

ze zijn lekker druk maar ozo gezellig, echte boeven van jongens.

nu willen we heel graag een 4de en volgens mijn man heeft hij geen zaad voor meisjes (haha) en ach we zien het wel we zien het tzt wel op de echo als het goed is en anders is het gewoon weer een verassing.

jullie moeten doen wat jullie willen en  je proberen niets aan te trekken van de reacties van anderen (ze weten het tenslotte altijd beter - denken ze)

overigens waren bij ons de reacties van vrienden heel positief (wat leuk zeg en succes) maar juist die van familie wat minder (je hebt het al zo druk en waar moet iedereen slapen dan (rijtjeshuis geen zolder) en je moet een grotere auto etc..) 

ik vond die van vrienden natuurlijk heel leuk, maar die van familie  ook wel begrijpenlijk,maar ook op te lossen nml.

 ja je moet een grotere auto (nou en, ruil je toch je andere in ) en er slapen er nu al 2 op 1 kamer  dus dan krijgen ze over een tijdje de grote kamer met z'n drien vinden ze vast niet erg, want dan krijgen ze ook een tv (weten ze nog niet) en wat betreft de drukte hoe meer zielen hoe meer vreugd.:  olifantje:

dus zoals ik al zei: jullie moeten doen wat jullie willen !!!

nou veel succes en ik hoop je later nog te horen  groetjes suus

leuk joh!en laat de mensen maar kletsen,die denken niet eens na bij wat ze zeggen en zijn hun uitspraken eerder vergeten dan jij.

succes ermee!!!(en ik doe met je mee ;-))