Pfff moet even ventileren.
Al een paar weken geleden lag vast dat ik morgenavond om negen uur dertig voor mijn eerste echo zou gaan. Vorige week belde ik nog eens naar het secretariaat van mijn gyn om zeker te weten of het niet 's morgens was ipv 's avonds omdat ik dit nogal een bizar uur vond. 
De secretaresse verzekerde mij dat het 's avonds was.
Nu had ik opeens zo'n raar voorgevoel vandaag en dacht: Ik zal voor de zekerheid toch maar nog eens bellen, om zeker te zijn dat het doorgaat. Ik bel en wat zegt de secretaresse:
'U staat er niet op voor morgen, de dokter werkt trouwens maar tot negen uur!!!'
Waarop ik zeg: 'Dit kan echt niet, U heeft vorige week nog bevestigd.'
Waarop zij weer zegt: 'Ik bel u terug'. Tegen zes uur had ze nog niet teruggebeld dus belde ik zelf terug en kreeg ik een bandje te horen waarop een stem zei dat de dokters niet meer bereikbaar waren.
Toen heb ik maar een mail naar mijn gynaecoloog gestuurd waarin ik alles uitlegde en zei dat ik dit toch heel vreemd vond, dat ik kans heb op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en dat ik nogal zenuwachtig was en zo en of de afspraak toch niet kon doorgaan.
Ik kreeg een mail terug waarin stond:
De afspraak gaat door;
Ik begrijp wel niet waarom er zoveel moet gecheckt worden...

Ok, ik ben blij dat de afspraak doorgaat maar dat laatste zinnetje schoot wat in het verkeerde keelgat.
Ik kan een dramaqueen lijken maar het is de tweede keer dat ik naar die gyn zal gaan en ik vind dit nogal gedoe. Het is mijn eerste kindje en ook mijn eerste echo. Ik voel me er echt vreemd bij.
Wat vinden jullie?Zijn dit de hormonen?