Het forum

U bent hier

Je kunt niet meer actief deelnemen aan dit onderwerp op het forum. Babybrabbel is namelijk vernieuwd! Je kunt hier op het vernieuwde Babybrabbel meepraten over dit onderwerp.
afbeelding van Belle2007
Belle2007
Lid sinds dec 2012

Ik ben zwanger van een "scharrel" niet de bedoeling, maar nu erg blij. De vader gaat het kind niet erkennen, nu wil ik weten of er nog buiten dit (dus een erkenning) iets geregeld moet worden zodat de vader niet ineens na de geboorte toch omgang wil met het kind.

ik vind dat als hij een beslissing maakt hij ook de consequenties moet dragen, dus geen erkenning dan ook geen omgang.

hij kiest hiervoor omdat hij al een relatie heeft, wat ik volkomen begrijp. Maar om het voor mij en het kindje wel duidelijk te houden en zodat we niet later ons werelde overhoop gehaald gaat worden, wil ik voordat het kind geboren word wel oed geregeld hebben.

ik hoop dat iemand mij hiermee kan helpen! 

Grt Belle

afbeelding van ff ano
ff ano (niet gecontroleerd)

Allereerst sorry dat ik onder anonieme schrijf ivm mensen die me wellicht kennen.

Toen ik zwanger was van me oudste is mijn ex er vandoor gegaan toen ik nog maar 7 wkn was dus ben ik een paar dingen gaan uitzoeken, toen mijn zoon werd geboren heb ik vader onbekend aangegeven wat toen ook moest.
Ook is mij verteld dat ik geen alimentatie mocht aannemen omdat hij op die manier zijn kind kan erkennen en dus ook rechten heeft en dat als hij na 5 jaar geen contact had gezocht hij het alleen nog maar aan kon vechten via de rechtbank en zelfs dan is de kans erg klein. Dit is overigens 9 jaar geleden kan niet met alle zekerheid zeggen dat het nu nog zo is.

Geniet ondanks dit van je zwangerschap

afbeelding van miek80
miek80
Lid sinds nov 2012

Volgens de website van de rijksoverheid kan de vader het kind alleen erkennen wanneer de moeder toestemming geeft.

http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/aangifte-geboorte-erkenning-en-g...

 

Niet erkennen betekend dat de man juridisch niet de vader van het kind is, en dus geen enkel recht (of plicht) heeft.

afbeelding van Mv Eliza en Dina
Mv Eliza en Dina
Lid sinds apr 2010
2 kinderen

Volgens mij kan hij later echt helemaal niks willen. 

Ik heb dat gezien bij mijn zwager, die had zijn kind met alle liefde willen erkennen tijdens de zwangerschap van zijn nu ex vriendin, maar de relatie ging uit en zij beweerde dat het zijn kind toch niet was. Jaren later volgde er een alimentatie eis. DNA onderzoek wees uit dat hij inderdaad de vader was en hij wilde zijn kind erkennen en ook zien. De rechter wees zijn verzoek tot erkenning direct af, omdat er geen sprake was van een band tussen vader en kind. 

Kinderalimentatie kan overigens wel, zonder erkenning. Dat kon mijn zwager namelijk wel gaan betalen na uitspraak van de rechter. Ik vond dat erg vies van die vrouw. Als je A zegt, moet je ook B zeggen. Dus als jij het prima vind zo, dan moet je niet later om geld gaan vragen.

 

Mocht die man getrouwd zijn, dan kan hij je kind helemaal niet erkennen. Ook later niet. 

afbeelding van miek80
miek80
Lid sinds nov 2012

Mv Eliza en Dina schreef:

Kinderalimentatie kan overigens wel, zonder erkenning. Dat kon mijn zwager namelijk wel gaan betalen na uitspraak van de rechter. Ik vond dat erg vies van die vrouw. Als je A zegt, moet je ook B zeggen. Dus als jij het prima vind zo, dan moet je niet later om geld gaan vragen.

Vreemd, want zolang de man het kind niet erkend heeft, heeft hij ook niet de wettelijke plicht om het kind te onderhouden... Ik heb medelijden met je zwager en vind het een rare beslissing van de rechter...

 

Overigens heeft de vrouw in deze kwesties (van origine nog) veel meer macht dan de man...

 

afbeelding van Wendy1983
Wendy1983
Lid sinds feb 2010

ookal erkent hij wel zijn kind dan nog heeft hij geen rechten of plichten als je niet getrouwd bent.

Ik moest namelijk ook een papier ondertekenen dat naar de rechtbank moest om mijn vriend zijn ouderlijk gezag (recht) te geven.

 

maar wat ik wel belangrijk vind is hoewel je scharrel je kind niet wilkt erkenne / opvoeden of er ook maar iets mee te maken wil hebben.

 

jullie kind wel altijd het recht moet hebben om zijn / haar biologische vader te leren kennen. als hij / zij daar zelf behoefte aan heeft,.

dus verzwijg hem niet helemaal voor je kindje.

afbeelding van Anoniem
Anoniem (niet gecontroleerd)

Bij erkennen heeft de vader wel plichten. Je moet naar de rechtbank om de vader ook rechten te geven.

 

afbeelding van zietepietje
zietepietje
Lid sinds mei 2013

hallo ik ben meisje van 22 jaar en ben zwanger. de vader heeft de relatie beeindigd met mij voor we wisten dat ik zwanger was. hij wil niets met de baby te maken hebben en wil dat ik abortus pleeg. hij vind het niet verandwoordelijk dat ik het kind wil houden. ook al heb ik de steun van mijn broer en moeder. ze gaan me alletwee helpen bij de opvoeding. hij zei na 1 dag al nadat ik het verteld had al dat hij volledige afstand wil houden van het kind.. ik word van alle soort verwijten naar me hoofd geslingerd dat ik hem maar daarvoor heb gebruikt enz.. ik wil me gelukkig voelen met mijn zwangerschap maar zit met dubbel gevoel omdat ik mijn kind zonder vader zal moeten grootbrengen. ben bang voor de reacties en de leugens die zullen worden rond verteld van mij als iedereen weet dat ik zwanger ben.. 30 keer op een dag verander ik van gedacht.. ik ben er mee blij, dan weer bang, dan verdrietig en dan weer boos.. het is zo moelijk om een beslissing te nemen.. ik blijf hoop hebben dat de vader opeens toch contact wil hebben met het kind.. is het verandwoordelijk dat ik het kind toch wil houden ook al wil de vader het niet? grtjs zita

afbeelding van anna87
anna87
Lid sinds sep 2012

Dat weet alleen jij zelf. Maar IK denk, dat als je dit kindje alleen maar weg laat halen omdat je bang bent voor roddels enzo, dat je daar voor altijd spijt van blijft houden. Laat die mensen lekker kletsen, dat doen ze toch wel, en met een paar dagen hebben ze het weer over iets ander. Verwacht niet dat de vader bij draait, het kan zo zijn, maar het kan ook zo zijn dat dit nooit gebeurt. Als je een woning hebt, wat geld, en een stabiel gezien/familie, dan zie ik geen reden om het kindje weg te laten halen, maar het is JOUW beslissing. Denk gewoon aan een klein babytje, waar je heel veel van houdt, maar je ook onwijs veel zorgen geeft, voor de rest van je leven ;) Is een onwijs eng, maar ook mooi idee vind ik (zelf 24 weken zwanger, helemaal gepland hoor, maar zelfs DAN is het eng, onzeker, enz!) Mijn vriend kan ook ineens morgen bij me weggaan, en dat geld voor iedereen.. over 10 jaar kan je gelukkig getrouwd zijn, een kindje krijgen, en ook uit elkaar gaan, dan praten mensen ook.. Succes met je beslissing! x

afbeelding van awjager
awjager
Lid sinds apr 2013

12 jaar geleden kreeg ik ook alleen mijn zoon.

De zaaddonor in kwestie die ik gewoonweg weiger zijn bio vader te noemen want een vader voor mijn zoon zal hij nooit worden.
Die nam gelijk de benen en wilde alles vergeten.
Mijn moeder heeft na de geboorte bij de gemeente de kleine man aangegeven en vader asl onbekend gestelt.

Het is trouwens verplicht dat moeder toestemming geeft dat de vader het kind mag erkennen.
Anders heeft de vader even lullig gezegt dikke pech.

Wij hebben hem nog wel eens geprobeerd te bellen maar hij blijft bij zijn standpunt ik vond het allang best wij hadden hem echt niet nodig

Mijn zoon is nu 12 jaar en heeft nu bijna 5 jaar een vader die echt een vader voor hem is.
Hij heeft wel een keertje na hem gevraagd maar dat duurde niet lang.
Hij vind het allemaal wel best.

Nu is hij helemaal dolblij met het nieuws dat hij een zusje of broertje krijgt ondanks het grote leeftijdsverschil hij vind het geweldig.

Zita laat je niet op je kop zitten door anderen jij moet doen wat jij wilt doen.
Als hij er niks mee te maken wil hebben prima zijn verlies niet de jouwe.
Zo dacht ik er bij mij ook over.
Als jij je kindje wilt houden dan moet je dat zeker doen en het is toch harstikke fijn dat je broer en je moeder je aan alle kanten steunen.
Ik zou zeggen niet tobben over wat hij zegt maar geniet van dit moment en het kleine leventje wat straks gaat komen.
En ja natuurlijk zul je het zwaar krijgen maar ook geweldig mooi

afbeelding van Mamma1
Mamma1
Lid sinds jun 2013

Hallo allemaal, 

Ik ben 22 jaar en zit momenteel in een situatie waar ik me geen raad mee weet en erg verdrietig om ben. 

Mijn vriend en ik zijn nu ongeveer 4 maanden uit elkaar en hebben samen een prachtig kindje van bijna 1 jaar. 

De reden hiervan is omdat ik geen toestemming wil geven tot erkenning. 

Ik wil dit niet omdat hij in het verleden vaak gezegt heeft ons kind mee te nemen als wij ooit uit elkaar gaan. Dit in zowel een blije als boze stemming. Deze uitspraak neem ik echt heel serieus omdat hij het meerdere keren gezegt heeft en ik weet waartoe hij in staat is. Bovendien weet ik dat als hij eenmaal dezelfde achternaam deelt met ons kind het voor hem makkelijk zal zijn om het land uit te gaan en mee te nemen naar god weet waar!

Ik heb herhaaldelijk uitgelegd waarom ik niet instem voor erkenning en gezegt dat als hij minimaal 2maanden kan bewijzen dat hij geen kwade bedoelingen heeft, ik hem de erkenning van het kind geef. Hiermee was hij het totaal niet eens. Hij betaald nu al bijna 3 maanden niet meer mee in de kosten van opvang,voeding etc, wilt niet oppassen en komt pas langs als het hem uitkomt. Wat neerkomt op 1 keer in de twee weken. 

Tot vorige week kreeg ik zowat elke week dreigende berichten binnen over wat hij mij, mijn huis, en eventuele nieuwe vriend wel niet aan zou doen. Hij is nu zo boos en gefrustreerd dat hij geen normale gesprekken meer kan voeren zonder boos te worden en alles als een aanval ziet. 

Omdat deze situatie mij zo dwars zit en ik het liefst mijn gezin bij elkaar houd, en ik van hem houd, heb ik hem aangeboden om het kind toch te erkennen maar dan onder de voorwaarde dat ons kind mijn achternaam houdt. Maar dit wilt hij niet. Als het zo moet, hoeft het voor hem niet. (ook dit baart mij zorgen, want erkenning is erkenning toch? Waarom wilt hij perse de achternaam ook erbij?)

Mijn vraag aan jullie is, ben ik aan het overdrijven of heb ik gelijk? Ik heb het gevoel dat het hem niet om de erkenning gaat, omdat hij hier in het begin totaal geen behoefte aan had en bovendien zorgt en ziet hij zijn kind amper. Wat voor vader die voor de erkenning vecht, ziet van zijn verantwoording af? Hij weigert zelfs aanwezig te zijn op zijn eerste verjaardag.

Het liefst kom ik hier samen uit omdat ik wil dat mijn zoon in een gezin opgroeit met beide ouders. Wat is jullie mening hierover? 

 

 

afbeelding van anna87
anna87
Lid sinds sep 2012

Pfoe.. Ik weet niet of je mijn mening wil horen, maargoed, je vraagt erom dus ik geef m maar gewoon.. Vind echt dat je zo snel mogelijk weg moet wezen bij zo'n kerel. Je moet niet denken dat jullie kindje 'gelukkig word omdat jullie bij elkaar zijn'.. Ik vind het al hélemaal wonderlijk dat omdat hij jou BEDREIGD je tegen hem zegt 'oke, dan mag je het wel erkennen'.. Je hoort je door niemand te laten intimideren / bedreigen, en al ZEKER niet door je partner. Reken er maar op dat je kindje straks ontvoerd word, en als je jullie kindje zijn achternaam geeft dan geef je hier dus eigenlijk (misschien onbedoeld, maar wel érg naief) gewoon toestemming voor, want reken maar dat hij dit gaat doen als hij dit al vaker heeft gezegd!! Als ik je verhaal lees kom je op me over als een onderdrukt / onderdanig type, en lijkt me erg moeilijk om met zo'n man om te gaan, maar denk aan je kind. Je kind word niet gelukkig met zo'n vader, en helemaaaaaal niet als jullie bij elkaar blijven, want zo te lezen is er weinig gelijkwaardigs aan jullie relatie (sorry.. klinkt misschien hard, maar volgens mij heb ik wel gelijk) Doe dus wat goed is en ga bij hem weg, en geef je kind ZEKER NIET zijn achternaam!!!!!! Hij komt niet eens op zijn verjaardag! Je weet zelf denk ik ook best wel wat goed is. En ik hoop dat je in de toekomst een betere / lievere vent uitzoekt, zodat je nooit meer in zo'n situatie terecht komt. Ik kom soms miss wat hard over, maar zeg het wel echt met de beste bedoelingen. Zo'n vent verdient geen vrouw, en zeker geen kind op deze manier! (en denk ook alsjeblief niet dat je hem kan 'veranderen' ofzo, want dat gaat echt niet gebeuren..) Succes en ik hoop echt oprecht voor de veiligheid van jullie beide dat je goed nadenkt over wat (o.a.) ik heb gezegd,... xx

afbeelding van anna87
anna87
Lid sinds sep 2012

en 'dat hij minimaal 2 maanden kan bewijzen dat hij geen kwade bedoelingen heeft'.. ?? Echt, lees zelf wat je zegt alsjeblieft, want dat gaat echt helemaal nergens over hoor..! xx

afbeelding van Mamma1
Mamma1
Lid sinds jun 2013

Anna,

Thanks voor je reactie. 

Ik begrijp goed wat je bedoeld en ergens in mijn achterhoofd weet ik ook dat de situatie waar ik in verkeer absurd is. 

Maar dat neemt niet weg dat ik moeite heb met de manier waarop dingen gaan.  Soms heb ik zelfs het gevoel dat het me eigen schuld is. Dat dit allemaal niet gebeurd zou zijn als ik de erkennig had toegezegd. 

 

Misschien is het wel gewoon liefdesverdriet wat ik voel want we zijn tenslotte wel 7 jaar samen geweest. 

En wees maar niet bang dat je veelste hard overkomt want wat je zegt, heeft zowat iedereen in mijn omgeving gezegt. Ik wilde het gewoon van iemand anders, dan mijn familieleden horen. 

afbeelding van Mv Eliza en Dina
Mv Eliza en Dina
Lid sinds apr 2010
2 kinderen

Ik ben het wel een beetje met anna87 eens eigenlijk. Logisch dat je hem niet wilt laten erkennen als hij al voor dat het zover is loopt te dreigen met ontvoering. Hoewel hij dat natuurlijk ook kan doen zonder erkenning. Ik denk ook niet dat je kind er per definitie gelukkiger van word en met vader en moeder samen te leven.

Je moet erkenning niet verwarren met gezag. Erkenning zegt slechts "ik ben de vader" en geeft hem verplichtingen. Zo heeft je kind bijvoorbeeld recht op (een deel van) de erfenis bij overlijden. Hij heeft na een erkenning bijzonder weinig rechten. Want hij heeft geen gezag. Dat is namelijk de stap die daarna komt. Het komt erop neer dat hij ook na erkenning geen beslissingen over je kind mag nemen. Bijvoorbeeld medische beslissingen, schoolkeuze. Hij mag ook niet alleen met het kind reizen, ook al draagt ze zijn achternaam, hij is namelijk geen gezaghouder.

Als hij wel gezag heeft dan moet je bijvoorbeeld zijn toestemming hebben om een paspoort te laten maken, en kun je niet zomaar naar de andere kant van het land verhuizen. Nu ben jij de enige voogd, en daar veranderd niets aan met een erkenning.

Neemt niet weg dat ik je gelijk geef (en 2 maanden "bewijzen" niet zo erg lang vind).

afbeelding van Anoniem
Anoniem (niet gecontroleerd)

voor mama1 erkenning wil alleen maar zeggen dat jullie kindje een vader heeft op papier voor de rest niks!! Zonder erkenning staat erop de geboorteakte vader onbekend.

 

Jouw vriend kan jullie kind niet meenemen omdat hij geen gezag heeft en zonder jouw toestemming jouw kind nertgens mee naartoe mag nemen.

 

Gezag vraag je apart aan met de toestemming van de moeder.

Je vriend heeft niks over jullie kind te zeggen en gezag zou ik daarom zeker niet aanvragen voor zon geweldadig figuur.

Sorry komt misschien rot over maar liefdesverdriet slijt! het verdriet wat jullie kindje krijgt van alle ruzie en spanningen bedreigingen slijt waarschijnlijk nooit.

Sterkte met alles en veel wijsheid.

afbeelding van anna87
anna87
Lid sinds sep 2012

Ik snap best dat je liefdesverdriet hebt, want helaas kunnen we ook van een kl**tzak houden .. maargoed, dat gaat wel over inderdaad (echt!) En het heeft helemaal geen zin om jezelf een schuldgevoel aan te praten, want als je hem wel gewoon erkenning / gezag had gegeven dan was er wel iets anders gebeurd waardoor hij zich zo was gaan gedragen. Dat zit gewoon in iemands karakter. Een lieve man zou je zo niet behandelen, en iedere vrouw verdiend iets beters dan dit! Had het gister zelfs even in bed met mijn vriend over je verhaal, en die was het ook helemaal met me eens. (Ik kan me ook gewoon boos maken over dit soort verhalen hoor, vandaar dat ik het er over heb in bed haha, ik erger me aan mannen zoals jouw ex die zo met vrouwen omgaan..) Maargoed! Denk aan de belangen van je zoontje, en dan weet je wel wat je moet doen! xx

afbeelding van K317
K317
Lid sinds aug 2004

Even aan allen die zulke vragen hebben, veel advocaten en notarissen hebbeb (gratis of goedkope) inloopspreekuren, waar je ook met dit soort vragen terecht kan. En ik weet niet of de juridisch adviescentra nog bestaan?

Er zit inderdaad verschil tussen erkenning en gezag. En daarnasst mogelijk het vethasl dat een kind op latere leeftijd toch wil wrten wie de biologische vader is.

Overigens, voor een daadwerkelijke 'ontvoering' van een kind hebben we hwt over een dusdanige daad dat wel of niet erkend volgend mij er ook niet mer toe doet. Al moet je het zo moeilijk mogelijk maken.......... Geen echt reisdocument scheelt allicht!

Bij mijn weten kies je overigens een achternaam bij de geboorte van het kind en kan je er daarna niet zo makkelijk op terugkomen. Volgens mij pas als het kind 18 is. Tevens krijgen alle kinderen van dezelfde ouders dezelfde achternaam.

afbeelding van Mv Eliza en Dina
Mv Eliza en Dina
Lid sinds apr 2010
2 kinderen

Een achternaam kies je bij de erkenning, dus dat kan nog wel -eenmalig- veranderd worden.

Mijn scheiding heeft destijds dusdanig lang gelopen dat mijn ex op papier de vader van onze oudste dochter was. Ze had wel mijn achternaam, dat had ik van te voren geregeld. Na de ontkenningsprocedure kon ze dan eindelijk door haar vader erkent worden en heeft ze gelijk zijn achternaam gekregen.

afbeelding van Radeloosje
Radeloosje
Lid sinds jun 2013

Hoi allemaal,

Ik ben zoals mijn naam als zegt, radeloos......

Zwanger geraakt en door omstandigheden (vakantie, pil doorgeslikt) kwam ik er in de 11e week pas achter en kan het gewoon niet meer weg laten halen.

De relatie met de vader was na ruim 2 jaar een deuk opgelopen en toen ik met dit nieuws kwam heeft hij meteen de relatie verbroken en eist dat ik het weg laat halen.

Mijn vader en moeder hebben alle nadelen waar ik tegen aan ga lopen met mij besproken en de beslissing aan mij gelaten en staan dan nu ook 100% achter me.

De familie van de vader en vader zelf beticht mij van kwade opzet ("ik ga zwanger worden dan blijft vader wel bij me")

Het besluit is er en hij zal zich daarbij neer moeten leggen, maar riep meteen het kind niet te willen erkennen.
Uiteraard zou ik dat heel erg vinden, maar nu is mijn vraag hoe het dan financieel zit?

Als hij niet erkent hoeft hij zijn hele leven niets te betalen voor het kindje of kan je hem via de wet ergens toe verplichten?

Wie herkent dit en kan mij een 100% zeker antwoord geven??

 

Alvast bedankt...........

Petra

afbeelding van Anoniem
Anoniem (niet gecontroleerd)

Radeloosje schreef:

Hoi allemaal,

Ik ben zoals mijn naam als zegt, radeloos......

Zwanger geraakt en door omstandigheden (vakantie, pil doorgeslikt) kwam ik er in de 11e week pas achter en kan het gewoon niet meer weg laten halen.

De relatie met de vader was na ruim 2 jaar een deuk opgelopen en toen ik met dit nieuws kwam heeft hij meteen de relatie verbroken en eist dat ik het weg laat halen.

Mijn vader en moeder hebben alle nadelen waar ik tegen aan ga lopen met mij besproken en de beslissing aan mij gelaten en staan dan nu ook 100% achter me.

De familie van de vader en vader zelf beticht mij van kwade opzet ("ik ga zwanger worden dan blijft vader wel bij me")

Het besluit is er en hij zal zich daarbij neer moeten leggen, maar riep meteen het kind niet te willen erkennen.
Uiteraard zou ik dat heel erg vinden, maar nu is mijn vraag hoe het dan financieel zit?

Als hij niet erkent hoeft hij zijn hele leven niets te betalen voor het kindje of kan je hem via de wet ergens toe verplichten?

Wie herkent dit en kan mij een 100% zeker antwoord geven??

 

Alvast bedankt...........

Petra

Hoi Petra,

 

Gefeliciteerd met je zwangerschap.

 

Wat vervelend zeg dat je ( ex ) vriend het kind niet wil erkennen.

 

Als je op internet zoekt kom je ook op je antwoord wat je wilt weten van hoe en wat.

Typ je in google vader erkend kind niet.

 

Niet getrouwd en onderhoudsplicht biologische vader

Bent u niet getrouwd, maar heeft de biologische vader uw kind wel erkend, dan is hij de wettelijke vader en daardoor onderhoudsplichtig.Als u niet getrouwd bent en de biologische vader heeft uw kind niet erkend, is hij niet onderhoudsplichtig. Wilt u dat hij meebetaalt aan de verzorging van uw kind, dan kunt u zijn onderhoudsplicht laten vaststellen door de rechter. U heeft hiervoor een advocaat nodig.

 

afbeelding van anna87
anna87
Lid sinds sep 2012

Ik ken iemand in dezelfde situatie, en de man is absoluut ZEKER NIET verplicht om aan je kindje bij te dragen. Tja, 2 mensen maken een kind, klopt, maar jij maakt de beslissing het kindje te laten komen.. niet de vader ... (tja, makkelijk gezegd, I know..) Je kan het voor de rechter laten komen, maar of je dat moet willen is ook maar de vraag.

afbeelding van Radeloosje
Radeloosje
Lid sinds jun 2013

Anna,

Maar dit betekent dat elke jongen her en der een meisje kan bezwangeren en vervolgens zich kan terugtrekken zonder de gevolgen te hoeven accepteren??

Dat is toch raar?

afbeelding van Janneke1982
Janneke1982
Lid sinds sep 2012

Radeloosje schreef:

Anna,

Maar dit betekent dat elke jongen her en der een meisje kan bezwangeren en vervolgens zich kan terugtrekken zonder de gevolgen te hoeven accepteren??

Dat is toch raar?

 

Sorry hoor radeloosje maar hier wordt ik toch een beetje kriebelig van van...hoezo kan iedere jongen een meisje bezwangeren...daar ben je toch zelf bij!!! En je bent er toch ook zelf bij of het veilig gebeurt of niet!!! Zolang jijzelf aan de pil bent en je gebruikt een condoom is de kans op een zwangerschap nihil.(sorry als ik misschien wat fel uit de hoek kom, maar er zijn zoveel mensen hier op het forum die heel lang op een zwangerschap moeten wachten en er alles aan doen en voor overhebben en dan zijn deze verhalen wel eens moeilijk!)

Ik moet je wel helemaal gelijk geven dat ik vind dat de 'vaders' in deze er wel heel gemakkelijk mee wegkomen....

Neem niet weg dat ik je situatie heel lastig vind en het echt niet makkelijk voor je gaat worden. Ik hoop dat je er met de steun van de familie samen goed gaat uitkomen en dat je kleintje straks vele liefdevolle mensen rond zich heen heeft! Wat heb je aan een vader die toch geen vader wil zijn. heel veel succes en wijsheid gewenst!!

afbeelding van anna87
anna87
Lid sinds sep 2012

Inderdaad, je HOEFT niet zwanger te raken natuurlijk, dat is je eigen 'keuze' (even simpel gezegd) Als je het echt hard wil spelen bij de rechter e.d. kan je vast iets voor elkaar krijgen, al denk ik wel dat het HEEL lastig gaat worden iemand te verplichten mee te werken aan een dna onderzoek.. (als het al niet onmogelijk is, maar dat weet ik niet) Komt er gewoon op neer dat als je in nederland niet zwanger wil worden je ook niet zwanger hoeft te raken, en als je niet zwanger wil zijn maar wel bent, je ook niet zwanger hoeft te blijven.. Ik zou het toch echt laten rusten en je concentreren op je zwangerschap. Ga van dit kindje genieten en geef hem of haar een mooi leven. Je kindje zit ook niet te wachten op een vader die VERPLICHT vader is.. dan kan je beter een lieve man tegen komen over een tijd die jou kindje met LIEFDE samen met jou op wil voelen, en dan is hij miss niet de 'bio' vader, maar dat doet er dan niet meer toe denk ik :) Succes en een fijne zwangerschap gewenst iig :) xx

afbeelding van Radeloosje
Radeloosje
Lid sinds jun 2013

Bedankt voor jullie reactie en dat dat soms confronterend is maakt niet uit want dat is misschien wel nodig.

Ik was gewoon aan de pil, maar ben wel in die tijd van merk veranderd en verloor na 4 weken gewoon bloed dus wekte dat bij mij geen argwaan.

De "vader" is nog steeds woedend dat ik het kindje wil houden en wil niets meer met mij en mijn familie te maken hebben ondanks dat we 3 jaar een relatie hadden en hij in die tijd liefdevol is ontvangen bij ons thuis.
Hij is zelf toen hij klein was achtergelaten door zijn vader...........................die vervolgens opeens weer in beeld kwam toen hij 20 jaar was en nu een grote druk uitoefent op hem om zo te reageren...........

Het is moeilijk.................ben nog stapel op hem........

afbeelding van Molliemeissie
Molliemeissie
Lid sinds jul 2011
1 kind

Ik zou proberen het los te laten en je te richten op je zwangerschap en de toekomst.

Mogelijk dat hij tot bezinning komt als hij over de ergste schok heen is en het eenplaats kan geven. Maar ik zou als ik jou was daar niet te veel mee proberen bezig te zijn. Hij heeft, voor nu, zijn keuze gemaakt en jij een andere keuze.

Gelukkig heb je steun van je familie. Ga daar mee aan de slag en richt je op een toekomst samen met je kindje.

Veel succes!

afbeelding van awjager
awjager
Lid sinds apr 2013

@mama1

pffff oke ik weet niet of je mijn mening wirlt horen maar ik zet hem er toch neer.

Ten eerste waarom wil je na al die dreigementen nog steeds samen je kind opvoeden die vent moet zo ver mogelijk bij jullie uit de buurt blijven.

Als ik jou verhaal zo lees dan moet je je bij je eerste beslissing houden en hem niet laten erkennen.

Bouw een fijn leven met je kleine op die heeft dat verdiend.

Deze man is geen vader je komt vanzelf een keer iemand tegen die wel een vader voor je kindje is.

Het is belangrijker dat je kindje veilig is en jij natuurlijk dan dat de officiele vader in de buurt is aan hem heb je zowiezo niks.

Dat haal ik uit je verhaal.

Ik zal me verder inhouden anders kunnen er nog wel eens rare dingen uit mijn mond komen en dat doen we maar niet.

Mijn advies ga een fijn leven leiden met je kindje en wees gelukkig daarbij heb je hem niet nodig

afbeelding van Molliemeissie
Molliemeissie
Lid sinds jul 2011
1 kind

@AWjager...ik denk dat jij reageert op de oorspronkelijke topic openster? Ondertussen heeft Radeloosje ook een vraag gepost. Zij wordt niet bedreigd of zo...dus denk dat je niet op haar reageert maar op het verhaal van lange tijd terug?

afbeelding van awjager
awjager
Lid sinds apr 2013

@radeloosje

oke voor jou ook een vraag waarom zou je willen dat hij gaat betalen als hij zijn kind toch niet wil zien.

Die situatie heb ik ook gehad ik was zwanger en weg was hij.

Nou prima donder dan maar op ik red me wel.

MIjn zoon is nu 12 jaar word oktober 13 jaar en ik heb vader onbekend staan in de papieren ja ik weet wel wie het is.

Maar ik heb nooit gedacht van hij moet maar betalen.

Nee ben daar ook nooit achter aan gegaan wat een ellende daar had ik al helemaal geen zin in.

Hij heeft ons daarna ook nooit meer gezien en hij heeft nooit iets betaald.

Hij heeft geen rechten totaal geen rechten.

En daar blijft het bij.

Hij heeft er toen voor gekozen niet in ons leven te willen zijn.

Prima lekker weg blijven dan maar kom later ook niet zeuren van ik wil het toch zien.

Die kans is jaren geleden al voorbij gegleden voor hem.

Geld hoef ik niet van hem dat wil ik niet eens nooit gewild ook.

Wij hebben ons altijd prima gered.

afbeelding van Wondertjes
Wondertjes (niet gecontroleerd)

Helemaal eens met Anna87. Die kerel is jou en jullie kind niet waard!!!

Pagina's

Login om te reageren