Stiefgezinnen

Een samengesteld gezin wordt ook wel een stiefgezin genoemd. Hierbij heeft één of beide ouders kinderen uit een eerdere relatie. Stiefgezinnen kunnen bijvoorbeeld ontstaan doordat ouders scheiden en een nieuwe relatie aangaan. Ook kan één ouder zijn overleden, waarna de andere ouder een nieuwe relatie krijgt.

Stiefkinderen

De kinderen uit de eerdere relatie zijn voor de nieuwe partner stiefkinderen. Als je nieuwe partner ook kinderen heeft, worden de kinderen stiefbroers en -zussen van elkaar. Vaak hebben stiefouders het niet makkelijk. Het accepteren van een stiefouder gaat bij kinderen vaak niet zonder slag of stoot. Uit onderzoek blijfk dat maar een derde van de stiefgezinnen het vol houdt. De kinderen uit de eerdere relatie zorgen vaak voor irritaties.

Problemen met je nieuwe partner

De problemen in een stiefgezin doen zich vaak voor tussen de partners. Veel stiefgezinnen ondervinden problemen in de afstemming van de ouderrol, de opvoeding van eigen en niet eigen kinderen en onopgeloste zaken tussen ex-partners.

Werk samen als stiefgezin

Omdat er bij stiefgezinnen vaak sprake is van meerdere gezinnen, hebben de ouders meestal minder grip op het gezin. Word daarom samen met je nieuwe partner een goed opvoedteam. Ook is het belangrijk dat jullie geduld hebben. Iedereen heeft tijd nodig om aan de nieuwe situatie te wennen. Om het nieuwe gezin een kans van slagen te geven, is er tijd, ruimte, goede communicatie en afstand nodig.

Media Filter
EvaRegina

dinsdag 9 september 2014 11:37

Mijn stiefdochter van 5 is onhandelbaar

Ik zal eerst een beetje de achtergrond vertellen, 

Ik ben nu 2jaar samen met mijn vriend en hij heeft een dochter samen met een vrouw uit het buitenland zijn dochter woonde daar ook nog tot op een jaar geleden is ze bij ons komen wonen in nederland omdat haar moeder het emotioneel en financieel niet meer aan kon.

Ik ben erg gek op kinderen ik heb ook 2 kleine broertjes en een zusje en heb een hele hechte band met hun en kon/kan altijd erg goed met ze overweg. Ik stond ook erg open voor het idee mijn vriends dochter naar nl te halen om bij ons te laten wonen. 

Maar nu dat ze onderhand langer als een jaar bij ons woont, zit ik met mn handen in het haar. Dit kleine meisje, is bijna onhandelbaar!! Ze heeft enorme driftbuien als ze haar zin niet krijgt ze staat dan te gillen,krijsen,janken,stampen,schoppen,gooien en ze zegt ook hele lelijke dingen als ''Ik hou niet meer van je'' voor een kind van 5,5 jaar vind ik dit erg verontrustend. We hebben dan ook letterlijk al ons energie gestoken in dit gedrag te veranderen, maar letterlijk de hele dag was een enorme uitdaging vol met gegil en gehuil omdat ze niet alleen wou slapen,niet wou douchen, en haar behoeftes op de wc over de bril en wasbak uitsmeerde! We zijn vrijwel meteen begonnen met time-outs, en als ze dan in de hoek staat zet ze het alleen maar harder en harder op het krijsen op dat moment vertellen we haar als ze rustig is we komen praten met haar maar ze kan dit makkelijk een uur volhouden ookal zijn we er al een paar keer heengegaan om haar rustig te krijgen. Snachts komt ze wel 30 keer uit bed, waardoor mijn nachtrust gewoon helemaal weg is!!! We leggen haar telkens terug in bed zonder in te gaan op haar ''smoesjes'' en als ze uiteindelijk doorheeft dat het niet werkt zet ze het weer op het gillen. Ik weet niet meer wat ik doen moet, we doen alles volgens het boekje, time-outs, positief benaderen, belonen voor goed gedrag, en het negeren van haar negatieve gedrag. Maar ze blijft dit gedrag volhouden, want zelfs als ze even lief is geweest en we haar bijvoorbeeld belonen voor haar goede gedrag met snoepjes, eet ze haar snoepjes op en vind ze 10minuten later wel weer een nieuwe reden om de boel op stelten te zetten, als ik bijv even op de wc ben of onder de douche ga, steelt ze ondertussen eten ze kan makkelijk een hele zak snoep en 8 ijsjes achter elkaar opeten ze klimt gewoon op het aanrecht. Ze gooit expres al haar kleren uit haar kast, ze bijt haar kleren kapot tekent op de muren, zet de badkamer onder water, schopt de kat en sluit hem op.  Dit gedrag wat ze vertoont maakt me compleet radeloos. Ook ben ik begonnen om haar bezig te houden en haar maar continue te betrekken in alles wat ik doe, Ik teken en verf samen met haar ik doe schoolwerkjes met haar, oefen cijfers en letters met haar, maar ze heeft echt het concentratie vermogen van nul, ze vind het 5minuten leuk, en daarna wilt ze wat anders doen als ik haar probeer bezig te houden met 1 ding te gelijk en het zint haar niet begint ze weer te huilen en gooit ze zo al haar kleur potloden van tafel of gaat express met het verf op de stoelen verfen. Om haar maar de hele tijd in de gaten te kunnen houden, laat ik haar me helpen en dit vind ze ook leuk bijvoorbeeld even de tafel schoonmaken met een doekje vind ze heel leuk maar ze begint gelijk alweer te klieren na een paar minuten. Ook als we buiten met haar zijn en we op het speelpleintje zijn en op een gegeven moment naar huis willen, weigert ze mee te komen, ze zet het meteen op het krijsen en gaat op de grond zitten houdt zich vast aan dingen rent weg, en weigert mee te lopen tot op het punt je haar op moet tillen en mee moet nemen omdat ze maar door blijft gaan, en als je haar dan vast hebt schopt en slaat ze je de hele weg lang. Ze kan het simpelweg NOOIT laten haar eigen plan te trekken in alles wat ze doet. Ik ben aan het einde van mn latijn...... mn relatie is onder spanning gaan staan omdat ze zoveel stress met zich mee brengt, 

Ik snap niet waar dit gedrag vandaan komt, ze heeft letterlijk alles wat haar hartje begeert, een prachtige roze kamer vol met speelgoed, een fiets een step, liefde, aandacht, alles!!! We schreeuwen nooit tegen haar, we slaan haar niet. Dus ik ben radeloos..... ik weet niet meer wat ik aan moet met haar gedrag, want ze heeft geen rede om zich zo te gedragen.

Alvast bedankt voor een reactie en tips,

Groetjes, 

safloha 23 november 2014 18:32

heeft ze nog wel contact met haar moeder?
zou ze die niet vreselijk kunnen missen?

Ger Ramakers 20 november 2014 21:30

Het klinkt behoorlijk heftig en erg zwaar voor jullie als (stief)ouders. Mijn advies (als kinder- en jeugdpsycholoog): kijk of je een cursus positief opvoeden kunt volgen. Deze wordt in veel gemeentes gratis aangeboden via het Centrum Jeugd en Gezin (CJG). Ik heb er zelf veel positieve ervaring mee. Het kan zijn dat er meer aan de hand is (ik denk onder andere aan hechtingsproblemen, af een trauma uit de tijd met haar moeder of als gevolg van de scheiding van haar moeder), maar ik heb gezien dat behoorlijk onhandelbare kinderen met de juiste (positieve) aanpak prima kunnen gaan functioneren.

Meest populaire onderwerpen

Geen resultaten gevonden

Login

Wachtwoord vergeten? Vraag een nieuw wachtwoord aan.

Aanmelden

Nieuw? Meld je dan nu aan en klets mee op Babybrabbel.

×

Wachtwoord vergeten


Geef hier je e-mailadres op waarmee je bij ons ingeschreven bent, dan sturen wij een mail met daarin de mogelijkheid om een nieuw wachtwoord op te geven.

OK

×
Je hebt een mail ontvangen om je wachtwoord aan te passen. ×
×