Als je zwangerschap mis loopt
Soms loopt de zwangerschap toch anders dan je had gehoopt en eindigt het in een miskraam. Veel miskramen komen voor in de eerste twaalf weken van de zwangerschap, dit omdat het bevruchte eitje dan uitgroeit naar een mensje en in dit proces kan nogal wat misgaan. Tien tot vijftien procent van de zwangerschappen eindigt in een spontane miskraam, na 8 à 9 weken zwangerschap is dit nog 2 tot 3 procent.
Tegenwoordig heb je zeer gevoelige zwangerschapstesten. Deze testen die al enkele dagen na je ovulatie zijn uit te voeren brengen wel wat risico's met zich mee. De positieve zwangerschapstest in de periode tussen eisprong en verwachtte menstruatie geeft namelijk aan dat er een bevruchting heeft plaats gevonden. Hierna gaat het lichaam direct het hCG hormoon aanmaken. Dit hormoon maakt de test positief. Maar er moet nog heel veel gebeuren in je lichaam in dit stadium, het vruchtje moet zich gaan delen en innestelen. In dit proces is er nog een kans van 70 procent dat het niet tot een daadwerkelijke zwangerschap komt. En eindigt deze zeer vroege zwangerschap in een miskraam die lijkt op een gewone menstruatie. Als je niet getest zou hebben, zou je misschien niet eens geweten hebben dat je heel kort zwanger bent geweest.
De kans op herhaling bij een eerste miskraam blijft even groot. Bij meer miskramen neemt het risico toe. Bij drie opeenvolgende miskramen verwijst de huisarts vaak door voor nader onderzoek.
Een gynaecoloog zal dan onderzoek doen of er andere factoren zoals erfelijkheid of suikerziekte een rol spelen.
Een miskraam in de eerste twaalf weken is dan ook meestal doordat er iets fout is gegaan in de aanleg van het embryo.
Er is dan veelal absoluut geen reden je schuldig te voelen en te denken dat je iets fout gedaan hebt, waardoor het gebeurd is.
Soms heb je er helemaal geen idee van dat het niet goed gaat met je zwangerschap en ga je gezellig voor een echo en dan blijkt deze niet goed te zijn, doordat bijvoorbeeld het hartje niet meer klopt. Het kan dat je naar huis gestuurd word om af te wachten of de natuur vanzelf ingrijpt.
Soms begint een miskraam met bloedverlies of erge buikkrampen en pijn onder in de rug. Na flink bloedverlies zal in principe de vrucht zijn uitgedreven en zal verdere behandeling niet nodig zijn.
Het kan ook dat de vrucht niet vanzelf los gaat, of het bloedverlies en de pijn zo erg zijn dat er ingegrepen moet worden. In dit geval zal na een uitgebreide echo, waarna de arts zeker weet dat het embryo niet meer leeft, een curettage plaatsvinden. Onder verdoving of algehele narcose wordt de baarmoedermond opgerekt, waarna de vrucht uit de baarmoeder wordt weggezogen en de baarmoeder goed wordt schoongemaakt. Na de curettage krijgt de vrouw een injectie met een medicijn om de baarmoeder te doen samentrekken, dit om het bloeden te stoppen. Een curettage is niet pijnlijk.
Hierna begint voor jullie toch een soort rouwproces, want je was er al zo naar toe gaan leven dat er een kindje in je groeide, en opeens is dat weg. Het is heel belangrijk aan dit rouwproces toe te geven, ter verwerking van het verlies.
Opnieuw zwanger raken na een miskraam
De meeste artsen raden aan om na een miskraam een paar maanden rust te nemen. Je lichaam heeft toch een zwangerschap meegemaakt en zal zich hier weer van moeten herstellen. Als je minstens één keer een gewone menstruatie afwacht, kan de arts hierna ook beter bepalen wanneer je zwanger bent geraakt, al is dit tegenwoordig door middel van de echo goed na te gaan.
Ook is het belangrijk om de miskraam goed verwerkt te hebben. En ondanks dit zal je dan toch bij een volgende zwangerschap bang zijn dat het weer misgaat en zal je waarschijnlijk pas rust hebben als de periode waarin het de vorige keer mis ging voorbij is. Ook de datum dat je normaal uitgerekend zou zijn, zal zeker de komende tijd de nodige gevoelens oproepen. Verder praten over dit onderwerp? Bezoek dan de volgende rubrieken van ons forum:
